86/02/31
...
شروع تهوع
تا تمام زير و رو شدن
هضم نمي شوي ...
خلســـــــــــــــــة 
در تمام تو كه مست ... !
طرح عرياني افكار
روي كاشي ها
تكرار مي شوي
گم مي شوي توي زمان
♦
زماني كه خودكشي زير پوستت راه مي رود،
گيج ِ گيج،
داغ ِ داغ
... نمي شوي
♦
همه ي جاده را كه قورت داده اي، پس مي دهي
جانت بالا مي آيد،
همان جا روي افكارت
...
طرح اندامت توي آغوش
چسبيده به ديوار
تكيده،
سرد ...
خلســـــــــــــــــه
هضم نمي شوي ...!
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت نويسنده : محبوب
86/02/16
Ю ؟
30 دقيقه مانده به هيچ
خواب هايم كشته مي شوند
هر شب،
لاي انگشتان ابهام
كه بغض هاي ترك خورده ام را مي فشارد.
تب سرد
تا كجاي وجودم يخبندان مي كند،
كه هنوز درگير زمستانم؟!
Ю
رد پاي 14 سالگيم پيدا نيست،
آنقدر رفته تا گيج خورده.
انگشت اشاره!
روي پوست خاطراتم
تاول هاي كهنه است.
Ю
نفس تا ماوراي مرگ بالا رفته،
انگار برگشتني نيست!
حالا ديگر گذشته ...
عمق فاجعه تا شكستن ديوار صوتي بلند مي شود.
Ю
به اينجا مي رسد،
هر صبح سايه ام را خيس خيس
روي بلوغ سپيده مي آويزم،
كه بوي دلمردگيش خواب زمين را آشفته كند.
۶/۲/۸۶
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت نويسنده : محبوب
86/02/07
شراب و یخ 1 ساله شد!
سياهي آينه ي چشمانت را پاك كن
اينجا كسي دروغ نمي بافد
تا انتهاي دل ها قدم بزني،
كسي نگاه دزدانه اي نمي فروشد
هيچ عابري سايه ندارد
و طعم مهرباني گس است
بگذار اسمت را از بر كنند
دختركان كوچه ي بلوغ ...
ديگر فرقي نمي كند
كه شعرهايم طعم تند عشق نمي دهند!
م.86/2/3
دفتر تنهاييم 1 ساله شد
اين مدت جاي پاي مهربونياي دوستاي خوبم هميشه سبز باقي بود و اسماي قشنگشون ستاره شد و درخشيد
از همه ي شما خوباي هميشگي ممنون.
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت نويسنده : محبوب
