قبل از كار اين پست، تقديم كادوي تبريك به تنها برادر خوبم ...
با تقديم بهترين آرزوها
مهدي جووون ، تــــــولدت مبارك عزيزم
.
.
.
هیچ ربطی به بالا نداره
اينجا ،
گاهي ثانيه ها تلخ مي گذرم
گاهي آنقدر مي خندي كه از گوشه ي ديگر دلت سقوط مي كنم.
بگذريم . . .
.
.
.
با حس داغ و شلوغ
هيچ گلايه نيست؟!
روي تمام حرفها بايستي ،
مي بيني، مي شود با خدا قد گرفت.
هي فلاني!
مي خواهم از خيال تو پياده شوم .
پیام تبریک با تاخیر ۶ روزه
:
به مناسبت تولد ۲ سالگی وبلاگ
Liquor
شراب و یخ به زیگ زاگ تغییر نام پیدا کرد
اینم زنگ تفریح !
به نام تو
يقين دارم اين شب ها آشفتگي خواب سرت را برداشته.
از آسماني كه روي سرم خراب مي شوي ،
دست از سر اين ابرها بردار!
اين درد حال ِ دلم را دستمالي مي كند، سَرَم به درَك!
پاي واژه هاي شعرم چراغي روشن بياوريم ،
من فقط حرف مي زنم ـ باور كن!
آخرين قاصدكي كه نرسيد، پايش گير بود،
در هوايي كه پريدن به درد باور ما نمي خورد.
از هزار ثانيه ...، به قد پريشانيت، دست شسته ام .
آتشي توي دلت مي سوزاندم،
خاكسترم مي شوي،
مي ماني باد ترا ببرد.
دستم اگر در حادثه ي ديروز نمك نداشت، به يقين شكسته بود!
اين پله ها به درد ترقي نمي خورند.
حالا هر چه دلت خواست، خط فاصله مي گذارم!!!
ديوار، ديوار است ديگر!
باز هم بهار شد
و من ...
.
.
.
تقديم به مهربان ترين مرد دنيا كه تنها خاطره ي لبخندهايش به زندگيم ايمان مي دهد!
چقدر بايد باران ببارد،
تا دلت هواي مرا بردارد؟!
فكر مي كنم اين روزها آسمان فرو بريزد،
جايي كنار چشم هايم .
فكر مي كنم ... با ..
بي اجازه!
من از هميشه دلتنگ تر مي روم، باور كن!
حتي بدرقه ام نمي كني .
و باران تنها دليل خنده هاي بهار مي شود!
